poniedziałek, 26 marca 2012

Rozdział 3: "Pierwsza przygoda"

Zadzwonił dzwonek. Nie był to dzwonek na przerwę lecz ostrzegający. Do szkoły wdarło się zło.
Klara nie wiedziała, czy wyjść, walczyć czy się ukryć. Wolała walkę, choć umiała niewiele.
- Szybko, do schronu. 
Wszystkie uczennice poszły do schronu oprócz Lily.  
Luisma dopiero teraz weszła do szkoły i zostawiła rzeczy w pokoju. Wyszła i pobiegła w stronę klasy, spóźniła się. Gdy zobaczyła, że dziewczyny biegną do schronu, popędziła za nimi. 
Klara wbiegła do schronu. Ostatnią osobą, która weszła, była Luisma. Po niej drzwi się zatrzasnęły i nikt nie wszedł.
- Uff... czy są wszyscy? - spytała zdyszana pani Siwek.
- Nie ma Lily! - zauważył ktoś z tłumu.
 
Lily przesłała wszystkim telepatycznie: Spokojnie nic mi nie będzie.
Klara odpowiedziała telepatycznie: Nie bądź taka pewna. Może lepiej chodź... Chcesz tak sama walczyć?
Lily przesłała telepatycznie: Dam radę.
Klara nie chciała, żeby Lily walczyła sama. chciała jej pomóc, ale Lily twierdziła, że sobie poradzi.   
Klara nie mogła wytrzymać tego, że nikt jej nie mówił co się dzieje. Rozdwoiła się duchowo. Jednym ciałem z duszą stała w schronie, a drugą duszą penetrowała szkołę w poszukiwaniu "zła". Pusto. Nikogo nie było. Klara wleciała duszą do klasy od matematyki, tam, gdzie była Lily. Stanęła przed nią i spojrzała jej w oczy. Były pełne złości, smutku i tajemnicy. Klara wiedziała, że Lily coś ukrywa, ale co? Nie zastanawiając się, wyszła z klasy i czekała. Czekała, aż przyjdzie owe zło.
- Klara! Ty musisz iść do schronu! Jesteś zwykłą uczennicą!
Po czy pomyślała: O nie. Trochę się wydałam.
Lily machnęła różdżką, a zło się ukryło, a inni myśleli że znikło. Każdemu groziło niebezpieczeństwo, szczególnie Lily, a to przez jej moc. Gdy niespodziewanie zło zaatakuje, cała szkoła może być zniszczona, całe miasta, kraje, a może cały świat! Dlatego było to tak niebezpieczne. Lily była doświadczona w walce, ale zbyt pewna siebie. Myślała że każdą wygra. Ceniła to, jaką moc otrzymała, ale dlatego również nie obawiała się zła, które jej i innym zagraża. Nie wiedziała jaką moc ma król zła. Lily nie do końca jeszcze wszystko opanowała, chociaż niewiele jej brakuje. Ale przez jej pewność siebie ma mniejsze szansę na pokonanie zła. Musi ona zrozumieć że sama nie wszystko z działa, może wiele, ale nie wszystko. Na pewno nie całe zło. Uczniowie szykowali się do lekcji. Myśleli że wszystko wróciło do normy, ale tak nie było. Gdy weszli do klasy pani stanęła niczym kamień. Ona się zmieniła w kamień! 
- O nie! - wykrzyknęła Lily. - Idźcie do schronu!
- A ty? - zapytała Klara. - Nigdzie nie idę bez ciebie.
- Nie mamy czasu! - wykrzyknęła Lily po czym machnęła różdżką, a Klara znalazła się w schronie. Lily machnęła różdżką, a zło znalazło się po za szkołą. Lily znów machnęła różdżką i tym wyczarowała tarczę ochronną nad szkołą, po czym upadła na ziemię. 
- Póki co, nie wejdą do szkoły. - wyszeptała Lily.
Klara usiadła w schronie. Bardzo jej się nudziło, więc dumała. zamknęła oczy i myślała, co się z nią stanie po śmierci. Czy czeka ją jedna wielka ciemność? Niebo? Piekło? A może powinna wierzyć w reinkarnację? - zadawała sobie mnóstwo pytań. będzie lepiej, czy gorzej? Kto będzie za nią płakał? Jak będzie wyglądał koniec świata? - Nie mogła przestać. Miała tyle zastrzeżeń na temat istnienia.
Lily zemdlała z wyczerpania. 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz